Vechten voor ringsporten

Het advies Vechten voor Ringsporten is op 4 juli 2011 verzonden aan het College van Burgemeester en Wethouders en de Gemeenteraad van Amsterdam

Wie wij zijn

De Sportraad Amsterdam is een onafhankelijk adviesorgaan dat door de gemeenteraad in 1952 in het leven is geroepen om te adviseren over de hoofdlijnen van het sportbeleid in Amsterdam.

Adviesonderwerpen

De Sportraad adviseert over elk terrein betreffende de sport, het sportbeleid en de organisatie van sport. De Sportraad zet zich actief in voor het bevorderen van sport in Amsterdam in al zijn veelzijdigheid. Zeker wanneer het stadsbrede beleidsonderwerpen zoals ruimtelijke ordening, verenigingen, jeugd, aanbieders, sportstimulering, evenementen, topsport, economie of Olympische ambitie betreft.

Wanneer adviseren wij?

1] Het college van burgemeester en wethouders en gemeenteraadsleden van de centrale stad en bestuurders en raadsleden van stadsdelen kunnen zich wenden tot de Sportraad Amsterdam voor advies.

2] De Sportraad Amsterdam werkt onafhankelijk, hanteert een eigen a-politieke agenda en hecht veel waarde aan zijn signaleringsfunctie. De hieruit voortkomende ongevraagde adviezen zijn naar onze mening van groot belang voor de sport in Amsterdam.

Samenwerking

De Sportraad Amsterdam heeft een structurele samenwerking met de Kenniskring Amsterdam (www.kenniskringamsterdam.nl).

Samenvatting

Amsterdam en de ringvechtsport zijn al vele decennia onlosmakelijk met elkaar verbonden. In deze periode zijn hier ongekend veel talenten opgeleid tot internationale kampioenen op het gebied van Kickboksen, Muay Thai en Mixed Martial Arts. De populariteit van deze vechtsporten, die in dit advies ´ringsporten´ worden genoemd, neemt nog steeds toe in alle lagen en leeftijden van de Amsterdamse bevolking.

In september 2010 bestempelde burgemeester Van der Laan vechtsportgala’s als “netwerkbijeenkomsten van de georganiseerde misdaad” en gaf aan deze toernooien uit de stad te willen verbannen. Hoewel de Sportraad de burgemeester steunt in zijn strijd om deze vermeende misstanden aan te pakken, willen we tegelijkertijd benadrukken dat de ringsporten in Amsterdam een belangrijke sportieve en maatschappelijke functie vervullen. Met een eenzijdige aanpak gericht op verbanning van de gala’s is de stad derhalve niet geholpen. De ringsporten zijn een zeer welkome aanvulling op het traditionele sportaanbod in Amsterdam. De ringsport verdient naar mening van de Sportraad dan ook een integrale aanpak die bijdraagt aan de veiligheid en legitimiteit van de ringsport(er) op zowel breedte- als topsportniveau. Dergelijke aanpak draagt tevens bij aan het bestrijden van de misstanden die verbonden zijn aan de organisatie van ringsportgala’s. De Sportraad doet hiertoe in dit advies een drietal aanbevelingen.

Ten eerste zou de gemeente voortaan bij al haar activiteiten in het kader van sportstimulering alleen nog maar samen moeten werken met gekwalificeerde trainers en aantoonbaar geschikte aanbieders. Aangezien naar mening van de Sportraad breedtesportactiviteiten niet los kunnen worden gezien van de topsport, is het tevens van belang dat jongeren het hele traject van kennismaking tot presteren op veilige en verantwoorde wijze kunnen afleggen. De gemeente zou daarom ten tweede het initiatief moeten nemen om een Ringsportcommissie samen te stellen die generieke sporttechnische, medische en organisatorische richtlijnen ontwikkelt en alle ringsportgala’s in Amsterdam hier voortaan aan toetst. Omdat de grote gala’s en wedstrijdvechters ten slotte een niet te onderschatten rol spelen bij de verdere ontwikkeling van de ringsport tot een volwaardige en algemeen geaccepteerde tak van sport, adviseert de Sportraad het stadsbestuur zich in te spannen deze gala’s zoveel mogelijk voor de stad te behouden en de rolmodellen uit de ringsport als ambassadeurs aan zich te binden.

Inleiding

Sinds burgemeester Van der Laan in september 2010 vechtsportgala’s bestempelde als ‘netwerkbijeenkomsten van de georganiseerde misdaad’ en aangaf deze uit de stad te willen verbannen, is de discussie over vechtsport weer een actueel onderwerp op de publieke en politieke agenda.¹ Tegenstanders wijzen traditioneel op het agressieve karakter en de daarmee samenhangende medische en psychische risico’s. Daarnaast brengen zij de sport regelmatig in verband met het criminele circuit. Voorstanders daarentegen roemen de pedagogische en psychosociale waarde. Ringsporten zouden onder meer zelfbeheersing, zelfvertrouwen, weerbaarheid en wederzijds respect bevorderen. Bovendien is de sport populair onder moeilijk bereikbare groepen (probleem)jongeren en levert het een belangrijke bijdrage aan (re)socialisatie en maatschappelijke integratie.² Burgemeester Van der Laan waagt zich tot op heden niet in deze discussie en richt zich uitsluitend op mogelijke malafide organisatoren van gala’s en het criminele deel van de bezoekers. Uiteraard steunt de Sportraad de burgemeester in zijn plannen om deze vermeende misstanden in Amsterdam aan te pakken. Wel hoopt de Sportraad dat hierbij de belangrijke sportieve en maatschappelijke functie van ringsporten in Amsterdam niet uit het oog worden verloren. De populariteit van de verschillende ringsporten in de gemeentelijke sportstimuleringsprogramma’s en de positieve invloed hiervan op de stedelijke sportparticipatie tonen dit al jaren aan. Met dit advies beoogt de Sportraad het stadsbestuur dan ook vooreerst te wijzen op de niet te onderschatten rol die ringsporten spelen in de Amsterdamse wijken.

Amsterdam staat, waar het ringsporten betreft, internationaal gezien in buitengewoon hoog aanzien. Niet alleen geniet de sport enorme populariteit onder een nog altijd toenemend deel van de bevolking, ook heeft de stad een groot aantal wereldkampioenen voortgebracht en komen atleten uit de hele wereld naar Amsterdam om te kunnen trainen op het allerhoogste niveau. In combinatie met de wereldberoemde vechtsportgala’s die met enige regelmaat hier georganiseerd worden leidt dit er toe dat Amsterdam al decennia pioniert in de ringsporten. Zowel binnen als buiten Nederland kijken lokale en nationale overheden naar de manier waarop Amsterdam omgaat met deze specifieke takken van sport. De gemeente zou niet alleen trots mogen zijn op deze vooraanstaande positie, ook zal het zich dienen te realiseren dat het de sleutel in handen heeft om ringsporten te helpen reguleren en ze volwaardig en structureel op te nemen in het gevestigde sportbeleid. Niet alleen zal hiermee een substantiële bijdrage worden geleverd aan de doelstellingen uit het eigen Sportplan, ook bewijst het de ringsport een enorme dienst door ze de structuur te bieden waaraan het nu al zo lang ontbreekt. De Sportraad is er van overtuigd dat de ringsport van grote waarde kan zijn voor de stad Amsterdam en adviseert het stadsbestuur te investeren in de legitimiteit en veiligheid. De Sportraad geeft middels drie aanbevelingen hiertoe een eerste aanzet.

Ringsport populair onder studenten

Jaarlijks nemen bij het Universitair Sport Centrum (USC) van de UvA/HvA meer dan 11.000 studenten actief deel aan sportactiviteiten. De afgelopen tien jaar bleken met name het boksen en kickboksen tot de meest populaire sporten te behoren onder de toekomstige ‘elite’. De op persoonlijke groei gerichte aspecten van ringsport, zoals groei van zelfvertrouwen en weerbaarheid, maken het voor studenten tot een zeer aantrekkelijke tak van sport. De ringsportdocenten en -trainers worden door het USC gericht geselecteerd zodat op een verantwoorde wijze op deze behoefte kan worden ingespeeld.

1. Kwaliteit aanbieders breedtesport

De populariteit van vechtsporten - inclusief ringsporten - neemt in zowel Nederland als vele andere landen nog steeds toe. De sport is met name populair onder allochtone jongens en meisjes en autochtone jongens. In 2007 beoefende 9 procent van de 6 tot en met 18 jarigen in Nederland op enigerlei wijze een vecht- dan wel ringsport.³ Onder de Amsterdamse jeugd tot 18 jaar behoren deze sporten tot de top 5 van de meest beoefende takken van sport en laten daarmee gerenommeerde sporten als tennis en hockey achter zich.⁴ Een aanzienlijk deel van de jongeren, die zich aangetrokken voelen tot ringsporten, blijkt met andere (sport)activiteiten bovendien niet of nauwelijks te bereiken. De ringsporten zijn dan ook een welkome aanvulling op het traditionele sportaanbod in Amsterdam. Zowel de centrale stad als de stadsdelen erkennen dit en bieden al geruime tijd activiteiten aan die jongeren in staat stellen kennis te maken met en zich verder te bekwamen in de ringsporten. Zo bood Topscore afgelopen schooljaar met veel succes wekelijks verschillende ‘kracht en vechtsport’ activiteiten aan op Amsterdamse middelbare scholen. Tegelijkertijd blijven het harde karakter en het negatieve imago van de ringsport vragen om een uiterst zorgvuldige aanpak. De soms kwetsbare jongeren dienen met de grootst mogelijke zorg op een veilige en verantwoorde wijze te worden geschoold. Bekwame trainers en geschikte accommodaties zijn hiervoor een fundamentele vereiste.

Hoewel critici vechtsporten nog altijd bestempelen als agressieopwekkende sporten, toont divers nationaal en internationaal onderzoek aan dat vechtsportdeelname een belangrijke bijdrage kan leveren aan persoonlijke groei en het verminderen van probleemgedrag door onder meer disciplinering en agressieregulering. In het bijzonder maatschappelijk kwetsbare jeugd blijkt zich door het beoefenen van vechtsporten psychosociaal in positieve zin te ontwikkelen.⁵ De trainers spelen in dit proces een essentiële rol. Veel meer dan bij de traditionele sporten worden de vechtsporttrainers gezien als leermeester, vaderfiguur, vertrouwenspersoon of vriend. Trainers die zijn opgeleid op het gebied van weerbaarheid, agressieregulering en maatschappelijke integratie blijken beter in staat hun trainingen daarop in te richten en zo de positieve effecten van de sport te benutten.⁶ Uiteraard is het eveneens van belang dat deze trainingen worden aangeboden in een veilige en pedagogische verantwoorde omgeving en dat alleen wordt gewerkt met veilige materialen.

De Sportraad ziet een belangrijke taak weggelegd voor de gemeente Amsterdam bij het verder verbeteren van de kwaliteit van het ringsportaanbod. Een eerste belangrijke stap hiertoe is het stellen van een minimum aan eisen aan de veiligheid van ringsportactiviteiten in de stad. Dit is eenvoudig in te voeren door bij alle ringsportactiviteiten die plaats vinden in het kader van het gemeentelijk sportstimuleringsbeleid voortaan alleen nog maar samenwerkingsverbanden aan te gaan met gekwalificeerde trainers en aantoonbaar geschikte aanbieders. De KNKF – nu gedragen door het NIVM – heeft hier het Fight Right Keurmerk (FRK) voor ontwikkeld en de laatste jaren succesvolle resultaten mee geboekt (zie kader). Het ligt naar mening van de Sportraad voor de hand om hier als gemeente Amsterdam gebruik van te maken.

1] De Sportraad adviseert de gemeente Amsterdam het Fight Right Keurmerk en de daaraan verbonden trainerskwalificatie verplicht te stellen voor de ringsportaanbieders waarmee zij samenwerkt dan wel voor die aanbieders die voor gemeentelijke ondersteuning in aanmerking wensen te komen.

Fight Right Keurmerk

In 2006 is in opdracht van het ministerie van VWS het programma ‘Tijd voor Vechtsport’ opgericht door de Koninklijke Nederlandse Krachtsport en Fitnessfederatie (KNKF). Dit programma onderscheidde zich van andere sporttrajecten door de inzet van een vaste methodiek gericht op agressieregulatie en het creëren van een sociaal pedagogisch klimaat. Het bleek een groot succes. Gedurende het programma meldden 13.500 nieuwe leden (waaronder 8000 allochtone jongeren) zich aan bij de 100 deelnemende clubs. Misschien wel het belangrijkste resultaat was echter de ontwikkeling van een Fight Right Keurmerk (FRK). Dit keurmerk wordt toegekend aan verenigingen en sportscholen voor vechtsportactiviteiten die voldoen aan een aantal eisen. Zo moet het aanbod van voldoende pedagogisch en didactisch gehalte zijn en moet de sociale en fysieke veiligheid bij de sportschool zijn geborgd. In Nederland hebben inmiddels 50 sportscholen het keurmerk behaald, waarvan bijna 10 in Amsterdam. De maatschappelijke relevantie van het keurmerk en de impact op de sport zijn aanzienlijk gebleken. Omdat eind 2010 de rijksfinanciering voor het programma ‘Tijd voor Vechtsport’ stopte, is het keurmerk door de KNKF ondergebracht bij de nieuw opgerichte stichting Nederlands Instituut voor Vechtsport en Maatschappij (NIVM).

2. Organisatie wedstrijdsport

De Sportraad is van mening dat de hierboven besproken breedtesportactiviteiten niet los gezien kunnen worden van de wedstrijdsport. Net als bij vrijwel alle andere sporten trainen jonge ringsporters vaak met maar één doel voor ogen: het beoefenen van de sport in wedstrijdverband. Ook dromen zij net als alle andere jonge sporters van een ultiem einddoel: in casu een partij in de Amsterdam Arena. De weg daar naar toe is lang en gaat via vele toernooien, ook wel gala’s genoemd. De kleinere gala’s worden veelal georganiseerd door commercieel opererende sportscholen die op deze manier hun eigen leden, maar ook die van concurrerende sportscholen de mogelijkheid bieden de sport in wedstrijdverband te beoefenen. Naast de hoofdact (meestal klasse A vechters) bestaat het programma uit voorwedstrijden waarin nieuwe wedstrijdsporters (nieuwelingen) of (licht) gevorderden (bijvoorbeeld klasse B en C) het tegen elkaar opnemen. Er bestaat zodoende een grote verwevenheid tussen de amateurs en professionals. Aangezien ook jonge talenten deel uitmaken van het totale wedstrijdaanbod op dergelijke gala’s, doet de gemeente Amsterdam er goed aan de aanhoudende problemen rond de wedstrijdsport aan te pakken zonder daarmee overigens de sport in zijn geheel te schaden. De Sportraad zou graag zien dat jongeren het hele traject van kennismaking tot presteren op veilige en verantwoorde wijze in Amsterdam kunnen afleggen.

Binnen de ringsporten bestaat een groot aantal verschillende bonden (om en nabij twintig). Geen van hen is echter officieel aangesloten bij het NOC*NSF. Vaak zijn er binnen een discipline zelfs meerdere bonden actief. De onderlinge relaties kenmerken zich door hevige competitie die wordt gevoed door prestige, commerciële belangen en persoonlijke controverses. Met als gevolg dat één erkende overkoepelende bond ontbreekt en het daardoor lastig is om algemene (spel)regels en standaarden vast te stellen. Zo kan een ringsporter die wegens wangedrag wordt geschorst bij de ene bond een week later alweer vechten onder de vlag van een andere bond.⁷ Tevens hanteren de bonden zeer uiteenlopende regels met betrekking tot de medische veiligheid van de vechters en kent iedere bond weer een eigen wedstrijdboekje (spelersboekje) waardoor de medische en sportieve historie van de vechters niet uniform wordt bijgehouden en gecontroleerd. Zo lang generieke richtlijnen met bijzondere aandacht voor jongere sporters en overkoepelend toezicht op het pluriforme wedstrijdaanbod ontbreken en geen enkele onafhankelijke autoriteit kan beschikken over sanctiemogelijkheden om malafide en criminele praktijken tegen te gaan is het uiterst onwaarschijnlijk dat het imago van de ringsporten verbetert.

De Sportraad concludeert dat het hoog tijd wordt dat een aantal essentiële criteria wordt ontwikkeld en gehandhaafd die een veilige en legitieme beoefening en organisatie van de ringsporten mogelijk maken. Naar mening van de Sportraad doet de gemeente Amsterdam er goed aan deze handschoen op te pakken en het initiatief te nemen om samen met experts van binnen en buiten deze sporten tot dergelijke criteria te komen. De Sportraad denkt hierbij ten eerste aan sporttechnische, medische en organisatorische criteria waaraan nadrukkelijk voldaan moet worden om gala’s in Amsterdam te mogen organiseren. In de Verenigde Staten zijn speciale State Athletic Commissions (SAC) opgericht om een dergelijk integrale aanpak - waar dus ook de aangekondigde maatregelen van Burgemeester Van der Laan onderdeel van uit kunnen maken – vorm te kunnen geven (zie kader). Deze commissie bewaakt niet alleen de gezondheid van de sporters en de veiligheid van de bezoekers, maar is ook geautoriseerd om vergunningen te verstrekken en indien nodig weer in te trekken. Het fungeert bovendien als eerste aanspreekpunt voor de overheid over alles wat de ringsporten betreft.

2a] De Sportraad adviseert de gemeente Amsterdam het initiatief te nemen om een ringsportcommissie samen te stellen die generieke sporttechnische, medische en organisatorische criteria ontwikkelt en alle vergunningaanvragen voor kleine en grote ringsportgala’s in Amsterdam hier voortaan aan toetst.

State Athletic Commission (SAC)

Vrijwel iedere staat in de Verenigde Staten kent een State Athletic Commission (SAC). Vaak opgericht als opvolger van de Boxing Commission, die bestond om de problemen binnen het boksen te bestrijden, richt de SAC zich tegenwoordig op meerdere ringsporten. Als regelgevende autoriteit opereert de SAC los van de verschillende bonden en reguleert het onder meer sporten als boksen, MMA, worstelen en kickboksen. De primaire doelstelling is het beschermen van de veiligheid van de deelnemers en de integriteit van de sport.

De SAC ziet toe op de naleving van regels met betrekking tot de gezondheid en het niveau van de wedstrijdsporter, het wedstrijdpaspoort en de spelregels. Daarnaast beheert de SAC ook de licenties van wedstrijdsporters, promotors, matchmakers, managers, trainers, scheidsrechters / juryleden, tijdwaarnemers en ringartsen. De SAC kent strikte regels om belangenverstrengeling tussen deze partijen, financiële malversaties en criminaliteit tegen te gaan. De SAC is geautoriseerd om licenties van een individu of instellingen in te trekken bij overtreding van de regels. Dergelijke verregaande bevoegdheden bieden de SAC de mogelijkheid om enerzijds veiligheid, gezondheid en fair play te garanderen en anderzijds fraude en ander crimineel gedrag aan banden te leggen.

De SAC bestaat veelal uit drie commissieleden die voor bepaalde tijd worden aangesteld door de gouverneur van de staat. De commissie wordt – afhankelijk van de staat - aangevuld met artsen en andere experts. In sommige staten is het commissielidmaatschap een betaalde functie. In veel staten wordt een toegevoegde belasting over de entreetickets van ringsportgala’s geheven, waarmee de organisatiekosten van de commissie worden bekostigd.

Uit de gesprekken die de Sportraad heeft gevoerd is gebleken dat onder de betrokken promotors, bonden, trainers en vechters wel degelijk de wens bestaat om uit de huidige impasse te geraken en de sport eindelijk een maatschappelijk geaccepteerd aanzien te verschaffen. Zij geven aan dat ze de overheid daarbij als meest gewenste en tegelijkertijd noodzakelijke partner zien. Uiteindelijk ligt de verantwoordelijkheid echter bij de bonden, promotors, trainers en vechters zelf. Zij dienen zelf de bereidwilligheid te tonen om daadwerkelijk gezamenlijk te komen tot regulering van de wedstrijdsport en naleving van de afspraken. De zojuist voorgestelde aanpak zal daarom ook alleen kunnen functioneren als voorkomen kan worden dat vechters of gala’s die niet in aanmerking komen voor een Amsterdamse vergunning eenvoudig kunnen uitwijken naar gemeenten elders in het land. Op termijn zal de invoering van een landelijk systeem dus noodzakelijk zijn. Vooralsnog is de Sportraad echter van mening dat Amsterdam - mede op basis van zijn historisch bepaalde voortrekkersrol binnen de ringsport - de aangewezen partij is om de invoering en handhaving van de hierboven beschreven criteria te initiëren. Voorts zal het stadsbestuur zich tegelijkertijd sterk moeten maken voor de komst van een nationale ringsportcommissie die op landelijk niveau criteria ontwikkelt en handhaaft. De Amsterdamse aanpak kan hiervoor als pilot dienen. Uiteraard is de Sportraad bereid het stadsbestuur te ondersteunen in deze missie.

2b] De Sportraad adviseert de gemeente Amsterdam om zich als voortrekker in te spannen om alle relevante partijen naar landelijke invoering van de criteria te bewegen.

3. Ringsportgala’s

Het onlangs uit de hand gelopen gala in Hoorn bevestigt eens te meer het beeld dat criminaliteit en geweld onlosmakelijk verbonden zijn aan de ringsporten. Niet alleen burgemeester Van der Laan, maar ook de ringsport zelf wil graag korte metten maken met dit negatieve imago. De Sportraad steunt de burgemeester in zijn plannen om malafide organisatoren van gala’s aan te pakken wanneer daar van rechtswege aanleiding toe is en hoopt dat hij daarmee het aanzien van de ringsport kan helpen verbeteren. Tegelijkertijd vraagt de Sportraad het bestuur van Amsterdam rekening te houden met de sportieve, maatschappelijke en economische waarde van grote gala’s voor de stad. Een algeheel verbod op deze gala’s raakt ten onrechte de vele duizenden actieve en passieve beoefenaars van ringsporten in Amsterdam en gaat bovendien voorbij aan het oorspronkelijke doel van de maatregel. Beter zou het zijn om dit momentum aan te grijpen en een integraal en gestructureerd beleid te ontwikkelen voor ringsporten. De vorige twee aanbevelingen zijn hiertoe een eerste aanzet. Het handhaven van enkele grote gala’s in Amsterdam vormt ten slotte de logische top op de levenslooppiramide van het ringsportbeleid.

Amsterdam is de bakermat van het internationale kickboksen en nog altijd komen topsporters vanuit de hele wereld naar Amsterdam om hier te kunnen trainen. Nederlandse wedstrijdvechters behoren al jaren tot de absolute wereldtop. De uitzendrechten van de grote gala’s in onder meer de Arena en Passenger Terminal worden aan circa negentig landen verkocht en trekken wereldwijd een miljoenenpubliek. Bovendien bieden zij lokale talenten een podium om zich verder te ontwikkelen en door te groeien naar de internationale top. Juist aan deze mogelijkheden heeft Nederland voor een zeer groot deel zijn vooraanstaande positie in de internationale ringsport te danken.

Belangrijk is ook dat deze gala’s jonge Amsterdammers de gelegenheid bieden om hun idolen live aan het werk te zien en daarmee te inspireren. Sportstimuleringsactiviteiten alleen zijn niet voldoende om jongeren meer aan het sporten te krijgen. De groei van een sport is voor een belangrijk deel afhankelijk van het internationale succes van atleten waar mensen zich mee kunnen identificeren. Rolmodellen uit de sport zouden gezien de nationale en internationale bekendheid die zij genieten ingezet kunnen worden als ambassadeur voor onder meer het verhogen van de sportparticipatie onder jongeren en voor bredere maatschappelijke doeleinden alsmede voor Amsterdam als sportevenementenstad. De gala’s en wedstrijdvechters spelen derhalve een niet te onderschatten rol bij de verdere ontwikkeling van de ringsport tot een volwaardige en algemeen geaccepteerde tak van sport en als basisinstrument ter realisering van allerlei maatschappelijke doelen.

3] De Sportraad adviseert de gemeente Amsterdam om de (grote) ringsportgala’s zoveel mogelijk voor de stad te behouden en de rolmodellen uit de ringsport als ambassadeurs aan zich te binden.

Respondentenlijst

Voor het onderzoek heeft de Sportraad diverse experts / betrokkenen geïnterviewd. Hieronder treft u een overzicht van de respondenten.

Naam	Organisatie	Datum
Sebastiaan Munter	Nederlands Instituut Vechtsport en Maatschappij	22 februari 2011
Sytske Tjeerdema	Dienst Maatschappelijke Ontwikkeling Sport	3 maart 2011
Paulo Goncalves	SportService Amsterdam, coördinator kracht & vechtsport, Topscore	15 maart 2011
Fabrice Deters, Jacob Schaap	Freelancers op terrein van organisatie gala’s en management vechtsporters	15 maart 2011
dr. Agnes Elling	W.J.H. Mulier Instituut	22 maart 2011
Pedja Djurdjevic	Kimekai Gym en Combinatiefunctionaris vechtsport in Amsterdam Oost	28 maart 2011
Joost Hartman, Jeroen Daalders	Stadsdeel Oost, afdeling Sport	28 maart 2011
Stephen Kastoryano	Kenamju	31 maart 2011
Andre Mannaart	Mejiro Gym	5 april 2011
Mousid Akhamrane	Mousid Gym	5 april 2011
Mike Passenier	Mike’s Gym	5 april 2011
Thom Harinck	Chakuriki	28 april 2011
Apy Echteld, Ino Alberga, Johan Vos, Ron Nansink, Ruud Hiensch sr.	International Mixfight Association, M1 Global, Jurojin, Vos Gym, MartriX, Special Sports	2 mei 2011
Simon Rutz	It’s Showtime (Eigenaar)	10 mei 2011
Patrick van Acker	Belgium Kickboxing, Muay Thai & MMA Organisation	30 mei 2011
prof. dr. Maarten van Bottenburg	Professor Sport Development, Universiteit Utrecht	7 juni 2011

Samenstelling

Leden	Expertise
mr. drs. R.D. (Robert) Geerlings (vz)	Sport en recht, topsport, maatschappij
drs. A.S.M. (Arnoud) Sterk (vice vz)	(Rijks)overheid, landelijk (top)sportbeleid, bewegingsonderwijs, verenigingen, infrastructuur
dhr. J.P.A. (Peter) Jansen MEM	Onderwijs, jongeren, communicatie, accommodaties, verenigingen
dr. ir. C.J.M. (Lia) Karsten	Planologie, onderwijs, jeugd
dhr. M. (Mounir) Dadi	Jongeren, maatschappij, overheid, topsport
mw. M.S. (Monica) Visser	Sportbonden, sportbeleid en uitvoering, overheid, topsport
dhr. Th.M.J.L. (Theo) van Uden Msm	Accommodaties, planologie, exploitatie, doelgroepen
dhr. M.U. (Uri) Coronel	Besturen topsport, gehandicaptensport, fundraising
dhr. F.J. (Frits) Barend	Media, communicatie, (top)sport
drs. J.S.I. (Jessica) Gal	Sportmedische zaken en topsport
dhr. J. (Jan) Driessen	Communicatie, sportsponsoring, politiek, bedrijfsleven
drs. K. (Kirsten) van der Kolk	Topsport en onderwijs
mr. H. (Humberto) Tan	Media, maatschappij, (top)sport
dr. C. (Cees) Vervoorn	Topsport, onderwijs, fysiologie, Olympische en Paralympische Spelen

Secretariaat

drs. J.O.R. (Julius) Egan (secretaris)
drs. G.J. (Gertjan) Dol (beleidsadviseur)
mw. Y.T. (Yasmin) Sewgobind (stagiair)

Contactgegevens

Sportraad Amsterdam

Postadres:
Postbus 1530
1000 BM
Tel: 020-2518586
Email: info@sportraadamsterdam.nl
Website: www.sportraadamsterdam.nl

Bezoekadres:
Weesperstraat 101
1018 VN Amsterdam

Voetnoten

1. Waar burgemeester Van der Laan nog spreekt over vechtsporten in het algemeen, beperkt dit advies zich tot de full contact vechtsporten waarbij het via bepaalde technieken is toegestaan om aan de tegenstander met armen en benen slagen of stoten toe te dienen (o.m. Kickboksen, Muay Thai en Mixed Martial Arts). Gezamenlijk worden zij en hun afgeleide varianten doorgaans aangeduid als ringsporten. In het vervolg van dit advies zal deze term worden gehanteerd. ↩

2. Elling, A. & Wisse, A. (2010). Beloften van Vechtsport. W.J.H. Mulier Instituut. ↩

3. Elling, A. & Wisse, A. (2010). Beloften van Vechtsport. W.J.H. Mulier Instituut. ↩

4. Sportmonitor (2009). Inzicht in het sportgedrag van Amsterdammers in 2009. Dienst O&S ↩

5. Theeboom, M. (2002). Vechtsporten, leren vechten of… leren niet te vechten? Justitiële verkenningen, 28 (3), 72-82. ↩

6. Elling, A. & Wisse, A. (2010). Beloften van Vechtsport. W.J.H. Mulier Instituut. ↩

7. 7 Van Bottenburg, M. & Heilbron, J. (1996). De verharding van het wedstrijdvechten, p. 97 ↩